Το κατ’ανάθεση έργο Νο 2

Λίγο πριν τις γιορτές και τα πανηγύρια, τότε που οι κρουνοί του δημοτικού ταμείου άρχισαν να ρέουν χρήμα, κάποιοι πρότειναν στους ….εορτάζοντες για τα 200 χρόνια από την Έξοδο, να διαμορφώσουν το χώρο ανάμεσα στο σπίτι Τρικούπη και Παλαμά, με τον πλέον μοντέρνο τρόπο!!! Τον τσιμεντάρισαν, τον γέμισαν με σπαστή πέτρα και έβαλαν λουλούδια. 

Έβαλαν και σε μια γωνιά την προτομή του Παλαμά, έτσι για να δείξουν …σεβασμό στον Μεσολογγίτη ποιητή. Όλα καλά και ……χάρμα οφθαλμών για λίγες ημέρες. Διαπίστωσαν όμως ότι οι σπαστές πέτρες ήταν μια αποτυχία και τις έβγαλαν αφήνοντας χέρσο το χώρο. 

Αλλά, όταν κάποιος θέλει να κάνει παιδί, είναι εύκολη υπόθεση, Το παιδί όμως θέλει περιποίηση, έτσι και ο πράσινος χώρος. Τελικά, γεμίσαμε αγριόχορτα, τσουκνίδες και αγριάγκαθα που ούτε στα βουνά δεν υπάρχουν. Και όλα αυτά  δεν τα βλέπουν. Κανείς δεν περνάει από εκεί; Ούτε και οι  υπεύθυνοι του μουσείου Τρικούπη; Πώς λειτουργεί η πόλη;