Έτσι ήταν κάποτε

Για τους παλιότερους Μεσολογγίτες της γενιάς του τέλους του 1950, αλλά και της γενιάς του 1980, κάπως έτσι ήταν η Τουρλίδα.  Αρχικά (1955) ένα τσαρδάκι με καλάμια και χόρτο, υποδεχόταν τους ντόπιους και τους ξένους που δεν είχαν δει……θάλασσα, προσφέροντας γλυκό κουταλιού, λεμονάδα και ουζάκι. Λίγο μετά, στήθηκαν όμορφα καταστήματα. μοναδικά σε όλη την Ελλάδα με κιόσκια μέσα στη θάλασσα και τα οποία λειτουργούσαν ακόμη και το χειμώνα. 

Νο 1

Σήμερα, όλοι έχουν εκσυγχρονιστεί προσφέροντας απολαύσεις για μπάνιο και ξεκούραση (Φ. Νο 1,2) και μόνο το Μεσολόγγι στερείται μια πλαζ όχι μόνον ανθρώπινη, μα ούτε και εξυπηρετική. Μας έχουν παραδώσει μια ΣΑΧΑΡΑ χωρίς ….χουρμαδιές!!! και κατέστρεψαν το λιγοστό πράσινο που είχαμε, μετατρέποντας σε….πάρκινγκ. 

Νο 2

Ανόητες και πεισματικές ενέργειες, σε βάρος ενός λαού που πληρώνει τις ανερμάτιστες  ενέργειες των αυτοδιαφημισμένων πετυχημένων που δεν ακούνε, δε βλέπουν και μας περνάνε για ….λαουτζίκο. Και αναγκαζόμαστε να γεμίζουμε τα μπαρ, τα Café και  τα φαγάδικα του Κρυονερίου …..Ναυπακτίας!!! προκειμένου να νιώθουμε……άνθρωποι με αξιοπρέπεια, που την καταρρακώνουν οι αιχμηρές ατάκες ενός  Προέδρου ότι είμαστε ….χωριό!!!!.