Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Σκέψεις μαζί ...


γράφει η Ναταλί Φουντουκάκη

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΕΑΥΤΟΥ (η συνέχεια)
Παρατηρώ δε σημαίνει κρίνω, ή κατακρίνω, ή αξιολογώ. Παρατηρώ σημαίνει ότι εστιάζω την προσοχή μου σε κάτι και εξασκούμαι στην αμερόληπτη συλλογή πληροφοριών, χρησιμοποιώντας όλες μου τις αισθήσεις, ενώ ταυτόχρονα διατηρώ ένα νου άδειο, χωρίς προηγούμενη άποψη ή προτίμηση, έτοιμο να δεχτεί τις πληροφορίες της παρατήρησής μου. Το να παρατηρεί κανείς τον εαυτό  του, τόσο σε επιφανειακό όσο και σε βαθύτερο επίπεδο, προϋποθέτει την αποστασιοποίησή του από σκέψεις, κανόνες, πιστεύω και συναισθήματα. Αυτή η κατάσταση- διαδικασία στην φιλοσοφία ονομάζεται «αυτοστοχασμός», και στο Ζεν «επιμελής στοχασμός».
Ο Γκουρτζίεφ την ονόμαζε «αυτοπαρατήρηση» και οι γιόγκις «επίγνωση». Όποιο όνομα και να της δώσουμε, την ώρα που συμβαίνει, υπάρχει ο παρατηρητής, το αντικείμενο παρατήρησης και μια απόσταση ανάμεσά τους, με αποτέλεσμα την αποταύτιση από το πρόγραμμα του νου μας ή από οποιαδήποτε κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Το να μπορεί κάποιος να παρατηρεί το φόβο του, τη θλίψη, τη χαρά του, τις καλοσύνες και τις κακίες του, τις δράσεις και τις αντιδράσεις του, σημαίνει ότι δεν ταυτίζεται με αυτά και άρα δεν είναι προσκολλημένος σε αυτά. Ο αποστασιοποιημένος από αντιλήψεις, πεποιθήσεις και συναισθήματα Παρατηρητής- εαυτός έχει την  διαύγεια να δει ξεκάθαρα την κατάσταση ή όποιο πρόβλημα  προέρχεται από αυτή και να βρει τη λύση! Ίσως σε αυτό το σημείο να ρωτούσε κάποιος·«δηλαδή ο Παρατηρητής-εαυτός, που μοιάζει να είναι έξω από εμένα, δεν είναι εγώ»; Μα ποιος άλλος, εκτός από εσένα τον ίδιο, θα μπορούσε να παρατηρήσει το νου σου, το συναίσθημά σου, τις αντιδράσεις σου, εκτός από την ανώτερη διάνοιά σου; Ο Ανώτερος εαυτός σου είναι η βαθύτερη πραγματική σου φύση, σταθερός και αναλλοίωτος και πάντα εκεί. Ήρεμος και ήσυχος, σε επαγρύπνηση, έτοιμος να σε προστατεύσει, να σε απεγκλωβίσει από πάθη, ψευδαισθήσεις, καμουφλαρισμένα ψέματα, δικαιολογίες και υπεκφυγές. Δε θα σου επιβληθεί με τυμπανοκρουσίες, απειλές και εκβιασμούς. Πώς θα τον συναντήσεις...; Το μόνο που χρειάζεται είναι να «σωπάσεις» για λίγο, ηρεμώντας το νου σου, σταματώντας τις λέξεις, τις σκέψεις και τους συνειρμούς. Και εκείνος θα σου κάνει το πολυτιμότερο δώρο· θα φωτίσει τα σκοτάδια σου, θα ανοίξει πόρτες στα αδιέξοδά σου, θα σου λύσει άλυτους γρίφους, θα σου βρει τη Χαρά! Το αν θα επιλέξεις να τον ακούσεις και να συνεργαστείς μαζί του, είναι δική σου επιλογή· πάντα η επιλογή είναι δική σου...
Για τα άρθρα «Παρατήρηση εαυτού» μοιράστηκε μαζί μου τις σκέψεις της και τις γνώσεις της η αγαπημένη φίλη Κωνσταντίνα Σαμπάνη και την ευχαριστώ πολύ.
Επόμενο άρθρο: « Η Τέχνη της Απραξίας»
e-mail:  nfountoukaki@gmail.com